Uit 't essay ‘Welzijn in de 21e eeuw’: Welzijn niet innovatief

‘Erken gewoon dat de sector over vijf jaar half zo groot is als nu. Hoeveel leuker wordt het leven dan niet?’ Deze opmerkelijke uitspraak doet John Beckers, bestuurder van WIJ, een Bredase welzijnsinstelling voor kwetsbare ouderen. Beckers schreef samen met onderzoeker Stefan Cloudt het essay ‘Welzijn in de 21e eeuw’ (zie www.welzijn21.nl).

In zijn essay concludeert Beckers dat de welzijnssector zich nauwelijks nog vernieuwt bij gebrek aan ieuwe instroom en visionair leiderschap. Echte vernieuwing ontstaat alleen vanuit het cliëntenperspectief, zo betoogt hij, door het serieus nemen van de klant. Bovendien zijn er herkenbare landelijke merken nodig, die duidelijk maken dat welzijnswerk echte oplossingen én ook veel plezier te bieden heeft.

Zelf zoekt Beckers de vernieuwing in een groeiend aandeel van vrijwilligers binnen zijn organisatie. Als de sector sterk krimpt, is een pro-actief vrijwilligersbeleid onontkoombaar. WIJ gaat daarin heel ver: vrij- willigers hebben een inbreng op alle niveaus van de organisatie. Tot aan het coachen van de professionals toe. Postmodern leiderschap, noemt Beckers dat, leiderschap door iedereen. ‘Doorredenerend is het nog de vraag of mijn baan op den duur niet door een vrijwilliger wordt overgenomen. Dat kan zomaar.’

Over de prestaties van zijn collega’s in het welzijnswerk is Beckers kritisch. ‘Als je jaarverslagen doorbladert krijg je niet veel duidelijkheid over de strategie van die organisaties. Er is ook helemaal geen landelijke missie meer van het welzijnswerk.’

Bron: Zorg + Welzijn